අපි හුඟක් වෙලාවට කියනවා නේද “ජේසුස් වහන්සේ තමයි මගේ ජීවිතේ මුල” කියලා. පල්ලියෙදි සිංදු කියන්නෙත් එහෙමයි. ඒත් ඇත්තටම අපේ එදිනෙදා ජීවිතයේදී ඒකෙන් අදහස් වෙන්නේ මොකක්ද?
හිතන්නකෝ, ඔබ ඔබේ බිරිඳට හරි සැමියාට හරි “ඔයා තමයි මට ඉන්න වටිනම කෙනා” කියලා කියනවා. හැබැයි එයා එක්ක කතා කරන්න, කාලය ගත කරන්න ඔබට වෙලාවක් නෑ. එතකොට ඒ කියපු කතාවේ කිසිම තේරුමක් නැති වෙනවා නේද? මොකද ඇත්තම ආදරය මනින්නේ අපි ඒ කෙනා වෙනුවෙන් දෙන කාලයෙන්.
ජේසුස් වහන්සේ එක්ක තියෙන සම්බන්ධයත් අන්න ඒ වගේමයි. අපිට ප්‍රශ්නයක් ආවම විතරක්, නැත්නම් රෑට නිදිමතේ නිකන් යාච්ඤාවක් කරලා විතරක් උන්වහන්සේ මගේ ජීවිතේ මුල් තැන ඉන්නවා කියන්න බෑ.
ඔබ උන්වහන්සේට දෙන පුංචිම වෙලාව පවා උන්වහන්සේ අගය කරනවා. ඒත් හොඳ සම්බන්ධයක් හදාගන්න නම් ඊට වඩා දෙයක් ඕනේ. මේක ඔබට වරදකාරී හැඟීමක් ඇති කරන්න කියන දෙයක් නෙමෙයි, උන්වහන්සේ එක්ක ඇත්තටම ගමන් කරද්දී ලැබෙන ඒ පුදුමාකාර සමාදානය සහ සතුට ඔබටත් විඳින්න ලැබෙන්න ඕන නිසයි කියන්නේ.
“මට දෙවියන් වහන්සේව ලොකුවට දැනෙන දවසක මම උන්වහන්සේට කාලය දෙන්නම්” කියලා බලන් ඉන්න එපා. බයිබලයේ ලූක් 12:34 හි කියන්නේ, “ඔබේ වස්තුව තියෙන තැන ඔබේ හදවතත් තියෙනවා” කියලා. ඒ කියන්නේ, ඔබට හැඟීම් එනකන් ඉන්නේ නැතුව, ඔබ උන්වහන්සේට කාලය දෙන්න පටන් ගනිද්දී ඉබේටම ඔබේ හදවත උන්වහන්සේ වෙතට ඇදී යනවා.
කරන්න පුළුවන් සරල දේවල් ටිකක්:
දවස පටන් ගනිද්දී: උදේම වෙන වැඩවලට යන්න කලින් පුංචි වෙලාවක් හරි ජේසුස් වහන්සේට දෙන්න.
දවස ඉවර වෙද්දී: රෑට නිදාගන්න කලින් හොඳ හොඳ යහළුවෙක් එක්ක කතා කරනවා වගේ උන්වහන්සේ එක්ක කතා කරන්න. උන්වහන්සේ කියන දේටත් සවන් දෙන්න.
එහෙම කරද්දී මුළු දවස පුරාම උන්වහන්සේගේ ස්පර්ශය ඔබට දැනෙන්න පටන් ගනීවි. ගීතාවලිය 139:5 හි කියනවා වගේ, උන්වහන්සේ ඔබව ඉස්සරහින් සහ පස්සෙන් වටකරලා ආරක්ෂා කරනවා.
කොලොස්සි 1:17 හි කියනවා “උන්වහන්සේ තුළ සියල්ල එකතු වී පවතිනවා” කියලා. ජේසුස් වහන්සේ ඔබේ ජීවිතයේ මැද සිටිද්දී, ඔබේ ජීවිතයේ අනිත් හැම දෙයක්ම කඩන් වැටෙන්නේ නැතුව එකතු වෙලා තියෙනවා.
ඔබේ ජීවිතය අවුල් වෙලා, දාහක් වැඩ ගොඩක වගේ දැනෙනවා නම්, ඔබට ඇත්තටම ඕනේ කරන්නේ ජේසුස් වහන්සේව ඔබේ ජීවිතයේ මුල් තැනට තබා ගැනීමයි. ඔබ ජේසු වෙනුවෙන් දෙන කාලය කවදාවත් අපතේ යන්නේ නෑ. සිය ගුණයකින් වැඩි වෙලා අපිට ඔයාට ලැබෙනවා.
