ඔයාගේ කකුල් දෙක තියෙන්නේ වර්තමානයේ වුණාට, ඔයාගේ මනස මාස ගාණක්, නැත්නම් අවුරුදු ගාණක් ඉස්සරහට ගිහින්, කවදාවත් සිදු නොවෙන්න පුළුවන් දේවල් ගැන බයෙන් හිත හිත ඉන්නවා ඔයාටම අහුවෙලා තියෙනවද?
ඔයා එදිනෙදා වැඩ කරනවා — වැඩට යන්න ලෑස්ති වෙනවා, පාරේ යනවා, මීටින් එකක වාඩිවෙලා ඉන්නවා — ඒත් ඔයාගේ මනස තියෙන්නේ අනාගතයේ! තාම ඇවිල්ලත් නැති ප්‍රශ්නයකට උත්තර හොයනවා. කවදාවත් සිදු නොවෙන්න පුළුවන් කතාබහක් ගැන හිතෙන් ලෑස්ති වෙනවා. තාම ඔයාගේ අතට ලැබුණෙවත් නැති බරක් උසුලනවා. තාම උදාවෙලා නැති දවසක් ගැන හිතෙන් තැවෙනවා.
කලබලය සහ බිය (Worry) ක්‍රියා කරන්නේ අන්න ඒ අමුතු විදිහටයි.
ඒක දෙවියන්වහන්සේගේ අනුග්‍රහය තියෙන මේ වර්තමාන මොහොතෙන් ඔයාව එළියට අරන්, එක එක බය සහ අවිනිශ්චිතතාවයන් පිරුණු, සිදුවිය හැකි “එහෙම වුණොත් මොකද කරන්නේ” කියන අනාගතයකට ඔයාව ගෙනිහින් දානවා.
ඉතින් ආයෙත් වර්තමානයට එද්දී, ඒ හිතෙන් කරපු මහන්සිය නිසා ඔයා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙහෙසට පත්වෙලා! සටන් කරන්න ඕනෙම නැති යුද්ධයක් වෙනුවෙන් ඔයාගේ ශක්තිය නාස්ති වෙලා!
හෙට දවස ගැන කරදර වෙන්න එපා
අපේ ජේසුස් ස්වාමීන්වහන්සේ දැනගෙන හිටියා අපි මෙහෙම කරයි කියලා. මතෙව් 6 පරිච්ඡේදයේදී උන්වහන්සේ ඒ ගැන කෙළින්ම කතා කළේ අන්න ඒ නිසයි. 34 වෙනි පදයේ උන්වහන්සේ කියන දේට සවන් දෙන්න:
“එබැවින් හෙට දවස උදෙසා කරදර නොවන්න, මන්ද හෙට දවස තමාගේ දේ ගැනම කරදර වන්නේය. ඒ ඒ දවසට ඒ ඒ දවසේ කරදරය ප්‍රමාණවත්ය.”
— මතෙව් 6:34
ස්වාමීන්වහන්සේ මෙතනදී සරලවම කිව්වේ මෙන්න මේ දේ:
“හෙට දවස තමන් ගැනම බලාගනියි. අද දවසට අවශ්‍ය ශක්තිය මම අද ඔයාට දීලා තියෙනවා! හෙට දවස උදාවෙද්දී, ඒ දවසට අවශ්‍ය අනුග්‍රහයත් එතැනදී ඔයාට හමුවෙයි.”
තවත් පරිවර්තනයක මේ පදය මෙහෙම ලස්සනට කියනවා:
“දෙවියන්වහන්සේ අද මේ මොහොතේ කරන දේ ගැන ඔයාගේ මුළු අවධානයම යොමු කරන්න. හෙට සිද්ධ වෙන්න හෝ නොවෙන්න පුළුවන් දේවල් ගැන හිතලා කලබල වෙන්න එපා. නියම වේලාව ආවාම ඕනෑම අමාරු දේකට මුහුණ දෙන්න දෙවියන්වහන්සේ ඔයාට උපකාර කරයි.”
මම ඒකට හරිම ආසයි! අනාගතය ගැන බයවෙන එක නතර කරන්න තියෙන මඟ තමයි, දෙවියන්වහන්සේ අද ඔයාගේ ජීවිතයේ කරන දේ කෙරෙහි ඔයාගේ මුළු අවධානයම යොමු කරන්න පුරුදු වෙන එක!
කුරුල්ලන් සහ මල් දෙස බලන්න
අපේ අවධානය සීමිතයි. හැමදාම අපේ අවධානය උදුරාගන්න ලොකු සටනක් යනවා. පුවත්පත් සිරස්තල, ඊයේ වුණු කතාබහ, ලබන මාසයේ අවිනිශ්චිත බව… මේ හැමදේම අපේ අවධානය ඉල්ලනවා.
ඉතින් අනාගතය ගැන බයවෙන එක නතර කරන්නේ කොහොමද?
තදින් උත්සාහ කරලා හිත නිවාගන්න හදන එකෙන් නෙවෙයි. ස්වාමීන්වහන්සේ අද ඔයාගේ හදවතට දාන දේ වෙතට ඔයාගේ අවධානය වෙනස් කිරීමෙනි!
උදේට උන්වහන්සේ ඔයාට පෙන්නන බයිබල් පදය… මතකයට ගෙනෙන පොරොන්දුව… ඔයා ඉස්සරහට ගෙනෙයි තියෙන කෙනා… අද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඔයාගේ හදවතට කොඳුරන දේට ඔයාගේ මුළු බර සහ ප්‍රමුඛතාවය දෙන්න.
මේ පදයට කලින්, මතෙව් 6:26 හි උන්වහන්සේ මෙහෙම කියනවා:
“අහසේ කුරුල්ලන් දෙස බලන්න, උන් වපුරන්නේවත්, කපන්නේවත්, අටුකොටුවල රැස්කරන්නේවත් නැත; එසේ වුවත් නුඹලාගේ ස්වර්ගීය පියාණන්වහන්සේ උන්ට කෑම දෙනසේක. නුඹලා උන්ට වඩා බෙහෙවින් අගනේ නැද්ද?”
— මතෙව් 6:26
ඊටපස්සේ 28 වෙනි පදයේ:
“තණපිටියේ මල් වැවෙන හැටි කල්පනා කරන්න; ඒවා වෙහෙසෙන්නේවත්, නූල් කටින්නේවත් නැත; නමුත් මම නුඹලාට කියමි, තමාගේ මුළු ශ්‍රීයෙන් සැරසුණු සාලමොන් පවා මේ එක මලක් මෙන් සැරසී සිටියේ නැත.”
— මතෙව් 6:28-29
සරල ආරාධනා දෙකක්: කුරුල්ලන් දෙස බලන්න. මල් දෙස බලන්න.
පුංචි කුරුල්ලෙක් තමන්ගේ අත්ත උඩ ඉඳගෙන, “මට උදේට කන්න මොනවා හම්බවෙයිද” කියලා කල්පනා කර කර බයෙන් ඉන්නේ නැත්නම්, ඔයාටත් එහෙම වෙන්න ඕනෙ නැහැ!
ලබන සතියේ නැතිවෙලා යන තණපිටියේ මලක් පවා ස්වර්ගීය පියාණන්වහන්සේ එච්චර ලස්සනට සරසනවා නම්, උන්වහන්සේගේ ආදරණීය දරුවා වුණු ඔයා වෙනුවෙන් උන්වහන්සේගේ සිතේ කොච්චර ලොකු සැලසුමක් තියෙනවා ඇද්ද?
අතීතයේ විශ්වාසවන්තකම මතක් කරගන්න
දැන් ඔයා මෙහෙම කියනවා ඇති: “, මටත් ඕනෙ අනාගතය ගැන බයවෙන එක නතර කරන්න, ඒත් මට ඒක කරගන්න බැහැනේ.”
මම ඒක තේරුම් ගන්නවා. අපි නතර කරන්න තීරණය කරපු ගමන් බය/කලබලය නතර වෙන්නේ නැහැ. ඔයා එපා කියද්දීත් ඔයාගේ මනස ඉස්සරහට දුවනවා. ඒ සටන ඇතුළේ ඔයා තනිවෙලා නැහැ, ස්වාමීන්වහන්සේ ඒක තේරුම් ගන්නවා.
ඒත් ඊට වඩා හොඳ මඟක් තියෙනවා. ඒක ඔයාගේ අදහස් එක්ක තදින් සටන් කරන එක නෙවෙයි, ඒ අදහස් වෙනත් යහපත් දිශාවකට යොමු කරන එකයි!
අනාගතය ගැන බයවෙන එක නතර කරන්න තියෙන හරිම සරල, ප්‍රායෝගික ක්‍රමයක් තමයි — පසුපස බලලා, අතීතයේදී ස්වාමීන්වහන්සේ ඔයාට දක්වපු යහපත්කම සහ විශ්වාසවන්තකම මතක් කරන එක!
අපි ඒක ද්විතීය කථාව 1 පරිච්ඡේදයෙන් දකිනවා.
මෝසෙස් ඉන්නේ පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වෙන්න ලෑස්ති වෙන ඉශ්‍රායෙල් පරම්පරාව ඉදිරියේ. ඉස්සරහ තියෙන පාර අවිනිශ්චිතයි. ජයගන්න ලොකු යෝධයන් ඉන්නවා, කරන්න යුද්ධ තියෙනවා. එයාලට බයවෙන්න හැම හේතුවක්ම තිබුණා.
මෝසෙස් කළේ මොකක්ද? එයා එයාලට යුධ සැලසුම් දුන්නේ නැහැ. එයාලගේ ශක්තිය ගැන කිව්වේ නැහැ. ඒ වෙනුවට, එයා එයාලගේ අවධානය අතීතයට යොමු කළා! දෙවියන්වහන්සේ ඒ වෙනකොටත් කොච්චර විශ්වාසවන්තද කියලා එයා මතක් කළා.
30 සහ 31 පද බලන්න:
“නුඹලාට පෙරටුව යන නුඹලාගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ, මිසරයේදී නුඹලාගේ ඇස් හමුවේ කළ සියල්ල ලෙසත්, නුඹලා මේ ස්ථානයට පැමිණෙන තෙක් ආ සියලු මාර්ගයේදී මනුෂ්‍යයෙකු තමාගේ පුත්‍රයාව උසුලාගෙන යන්නාක් මෙන් නුඹලාගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ නුඹලාව උසුලාගෙන ආ බව නුඹලා දුටු පාළුකරයේදීත් නුඹලා උදෙසා යුද්ධ කරනසේක.”
— ද්විතීය කථාව 1:30-31
ඒ පදය ආයෙත් කියවන්න: “මනුෂ්‍යයෙකු තමාගේ පුත්‍රයාව උසුලාගෙන යන්නාක් මෙන්!”
පාළුකරය හරහා ස්වාමීන්වහන්සේ එයාලව ගෙනාපු විදිහ කොච්චර ලස්සනද! උන්වහන්සේ එයාලව හරක් පට්ටියක් වගේ දක්කාගෙන ආවේ නැහැ. උන්වහන්සේ එයාලව උසුලාගෙන ආවා! හරිම ආදරයෙන්. හරිම ස්ථිරව. ආදරණීය පියෙක් තමන්ගේ පුංචි පැටියාව හැම බාධකයකින්ම උස්සලා අරන් යනවා වගේ!
මෝසෙස් කිව්වේ මෙන්න මේ දේ: “උන්වහන්සේ ඔයාව උසුලාගෙන ආපු විදිහ බලන්න. උන්වහන්සේ ඒ වෙනකොටත් ඔයාව කොච්චර දුර ගෙනාවද බලන්න. ඊයේ ඔයාව අල්ලාගෙන හිටපු ඒ දෑතම තමයි අද ඔයාගේ අනාගතයත් අල්ලාගෙන ඉන්නේ!”
ඉතින් හිතේ සමාදානයෙන්, විවේකයෙන් ඉන්න. ඔයාගේ අනාගතය තියෙන්නේ හරිම සුරක්ෂිත දෑතක!
මෙම ලිපිය පූජ්‍ය ජෝසෆ් ප්‍රින්ස් (Pastor Joseph Prince) තුමාගේ දිනපතා දෙව්සඳහන (Daily Devotion) ඇසුරෙන් සකස් කරන ලද්දකි.
