ඔයාගේ අනාගතය, රක්ෂාව, එහෙමත් නැත්නම් ආර්ථිකය සාර්ථක කරගන්න හිතද්දී… ඔයාට ඉබේටම මතක් වෙන්නේ මොනවාද?
ඒක ඇත්තටම හිතලා බලන්න වටින ප්‍රශ්නයක්. මොකද ඒ ප්‍රශ්නයට ඔයා දෙන උත්තරය මත තමයි ඔයාගේ වැඩකටයුතු, සැලසුම් සහ ගන්න තීරණ සියල්ලම තීරණය වෙන්නේ.
ඊළඟට කරන්න ඕනේ මොකක්ද කියන එක ගැනද ඔයාට එකපාරටම හිතෙන්නේ? තව මහන්සි වෙලා වැඩ කරන්නේ කොහොමද, හොඳට ප්ලෑන් කරන්නේ කොහොමද, ආයෝජනය කරන්න පටන්ගන්නේ කොහොමද, නැත්නම් මාර්කට් එකේ ට්‍රෙන්ඩ් එකට අනුව ඉස්සරහින් ඉන්නේ කොහොමද කියලද?
සමහරවිට ඒක සල්ලි ගැන විතරක්ම නොවෙන්න පුළුවන්. සමහරවිට ඔයාගේ සෞඛ්‍යය, සබඳතා, එහෙමත් නැත්නම් පවුල වෙන්න පුළුවන්. ඉතින් මේ හැමදේම විසඳගන්න, කැපවෙලා වැඩ කරන්න සහ සාර්ථක කරගන්න ඕනේ මමමයි නේද කියලා ඔයාට හිතෙනවා ඇති.
ඔයාගේ සෞභාග්‍යය ගැන හිතද්දී, දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවෙක් විදිහට ඔයා මිසරයට (Egypt) යනවාට උන්වහන්සේ කැමති නැහැ.
මම ඒකෙන් අදහස් කළේ මොකක්ද?
තද දුර්භික්ෂයක් (සාගතයක්) තිබුණු වෙලාවක ස්වාමීන් වහන්සේ ඉසාක්ට කියපු දේ මතක් කරලා බලමු:
“නුඹ මිසරයට නොබැස, මා නුඹට කියන දේශයෙහි වාසය කරන්න. මේ දේශයෙහි වාසය කරන්න, මම නුඹ සමඟ සිට නුඹට ආශීර්වාද කරන්නෙමි.” — උත්පත්ති 26:2-3
සාමාන්‍යයෙන් හිතලා බැලුවොත්, ඒ වෙලාවේ මිසරයට යන එක තමයි කරන්න තිබුණු හොඳම දේ. මොකද මිසරය කියන්නේ සම්පත්, ස්ථාවරත්වය සහ අවශ්‍ය තරම් කෑම බීම තිබුණු තැනක්. සාගතයක් තියෙන වෙලාවක තමන්ගේ අනාගතය ආරක්ෂා කරගන්න පුළුවන් හොඳම තැන විදිහට පෙනුනේ මිසරය.
ඒත් දෙවියන් වහන්සේ ඉසාක්ට කෙලින්ම කිව්වා මිසරයට යන්න එපා කියලා.
බයිබලයේ සඳහන් වෙන විදිහට මිසරය කියන්නේ මේ ලෝකයේ පවතින ක්‍රමවේදයන්ගේ සංකේතයක්. “මිසරය” කියන වචනයේ හෙබ්‍රෙව් තේරුම වෙන්නේ “ලොකු මානසික පීඩනයක් සහ කංසා පිරුණු තැනක්”. ඒක තමන්ගේම මහන්සියෙන්, දැඩි වෙහෙස මහන්සියෙන් වැඩ කරන්න සිද්ධ වුණු තැනක්.
ඒ දේශයේ හැදෙන එළවළු සහ පලතුරු දිහා බැලුවත් ඒක තේරෙනවා—පිපිඤ්ඤා, කොමඩු, ලූනු, සුදුලූනු වගේ දේවල් වැවෙන්නේ පොළොවට ගොඩක් හේත්තු වෙලයි. ඒවා නෙලාගන්න නම් නැමිලා, පොළොව හාරලා, ගොඩක් මහන්සි වෙන්න ඕනේ. ඒක හරිම අමාරු, පිට කොන්ද කැඩෙන වැඩක්.
ඒ වගේම ඒ දේශය ගැන ද්විතීය කතාව පොතේ කියන්නේ, ඒකට වතුර දැම්මේ “පාදයෙන්” (Deut. 11:10-11) කියලයි. ඒ කියන්නේ ජීවත් වෙන්න විතරක් පවා තමන්ගේම ශ්‍රමයෙන් නොනවත්වා වතුර දාන්න සිද්ධ වුණා. තමන්ගේම ශක්තියෙන් දැඩි ලෙස වෙහෙසෙන එක ගැන හොඳම උදාහරණය ඒකයි. රෑ තිස්සේ මහන්සි වෙන එක, වැඩ වැඩි කරගන්න එක, මොන දේ කරලා හරි ගොඩයන්ඩ හදන එක.
මිසරය කියන්නේ අන්න ඒකට. ඔයා බයෙන් සහ පීඩනයෙන් මේ විදිහට ජීවත් වෙනවාට ස්වර්ගික පියාණන් වහන්සේ කවදාවත් කැමති නැහැ.
ඒත් පොරොන්දු වූ දේශයේ (Promised land) දේවල් ඊට වඩා ගොඩක් වෙනස්.
එහි අත්තික්කා, දෙළුම් සහ ඔලිව් ගස් පිරිලා තිබුණා. ඒ පලතුරු වැවෙන්නේ උඩට වෙන්න, ඒ නිසා ඔයාට ලේසියෙන්ම අත දික් කරලා ඒවා කඩාගන්න පුළුවන්. පයින් ගෙඩි පොකුරක් උස්සන් යන්න මිනිස්සු දෙන්නෙක්ම ඕන වුණා (ගණන් කතාව 13:23)!
ඒ වගේම පොරොන්දු වූ දේශයට වතුර ලැබුණේ මිනිස්සුන්ගේ ශ්‍රමයෙන් නෙමෙයි, අහසින් (වැස්සෙන්) (Deut. 11:11). ඒ දේශයේ තිබුණු හැමදේකින්ම ඊශ්‍රායල් සෙනඟට මතක් කළේ ස්වාමීන් වහන්සේ දෙස බලන්න සහ උන්වහන්සේගේ සැපයීම කෙරෙහි විශ්වාසය තියලා සහනයෙන් ඉන්න කියලයි.
බයිබලයේ සඳහන් වෙන සැබෑ සෞභාග්‍යය කියන්නේ අන්න ඒකටයි.
ලෝකය දෙන සෞභාග්‍යය වගේ නෙමෙයි සැබෑ සෞභාග්‍යය. ඒක ස්වාමීන් වහන්සේගෙන් ලැබෙන තෑග්ගක්. ඒක උන්වහන්සේගෙන්, ඔයා තුළ ක්‍රියා කරන ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ තුළින් ගලාගෙන එන දෙයක්. උන්වහන්සේ ඔයාට අවශ්‍ය දේ සපයනවා, ඒ වගේම මනුස්ස ශක්තියෙන් කිසිදාක අරින්න බැරි දොරවල් ඔයා වෙනුවෙන් ඇරලා දෙනවා.
ඒක සල්ලි වලට විතරක් සීමා වුණු දෙයක් නෙමෙයි. ඔයාගේ මානසික සහ ආවේගාත්මක සෞඛ්‍යය, රක්ෂාව/ආර්ථිකය, ශාරීරික සුවතාවය සහ සබඳතා ඇතුළු හැම ක්ෂේත්‍රයකම ඔයා සාර්ථක වෙනවාට ස්වාමීන් වහන්සේ කැමතියි. උන්වහන්සේ ඔයාට ආශීර්වාද කරද්දී ඒ ආශීර්වාද ඔයා ළඟ විතරක් නතර වෙන්නේ නැහැ. ඒවා පිටාර ගලලා, ඔයා වටේ ඉන්න අයටත් ආශීර්වාදයක් වෙන්න ඔයාට පුළුවන් වෙනවා.
ඉතින්, අපි “මිසරයට යන්න” ඕනේ නැත්නම්, අපි යන්න ඕනේ කොහෙද?
ඔයාගේ ස්වර්ගික පියාණන් වහන්සේ දෙස බලන්න. උන්වහන්සේගේ ආදරය කෙරෙහි විශ්වාසය තියන්න.
ඊටපස්සේ, හොඳ පියෙක් ළඟට දුවගෙන යන පොඩි ළමයෙක් වගේ යාච්ඤාවෙන් උන්වහන්සේගෙන් ඉල්ලන්න. උන්වහන්සේ ඔයා එනකල් බලන් ඉන්නවා, ඔයා ගැන සැමවිටම සොයා බලනවා, ඔයාට අවශ්‍ය සියලු දේටම වඩා වැඩි දේවල් උන්වහන්සේ ළඟ තියෙනවා.
3 යොහන් 1:2 කියනවා, “ප්‍රේමවන්තය, නුඹේ ආත්මය සර්ථක වන්නාක් මෙන්ම, සියලු දේවලදී නුඹ සර්ථකව, සුවසේ සිටින ලෙස මම යාච්ඤා කරමි.”
අද ඔයා යාච්ඤා කරන්න ඕනේ මොකක්ද කියලා මට ඔයාට මතක් කරන්න පුළුවන් නම්, ඒක මෙන්න මේකයි:
බයිබලය පුරාම “සෞභාග්‍යය/සාර්ථකත්වය” කියන්න භාවිත කරලා තියෙන හෙබ්‍රෙව් වචනය තමයි tsalach (සලාක්). ඒක මනුස්සයාගේ දක්ෂතාවයක්වත්, ආර්ථික උපායමාර්ගයක්වත් නෙමෙයි. ඒකෙන් අදහස් කරන්නේ කෙනෙක් පිටට පැමිණෙන දෙවියන් වහන්සේගේ බලයයි. ඒක ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ සහ ස්වාමීන් වහන්සේගේ වැඩසිටීම සමඟ තදින්ම බැඳී පවතිනවා.
ජෝසෆ් (යොසෙප්) පොතිෆර්ගේ ගෙදර වහලෙක් වෙලා ඉද්දී, හැම තත්වයක්ම එයාට විරුද්ධව තියෙද්දීත් එයා ළඟ තිබුණේ මේ tsalach කියන ආශීර්වාදයයි. උත්පත්ති 39:2 සරලවම කියනවා, “ස්වාමීන් වහන්සේ යොසෙප් සමඟ සිටි සේක, ඔහු සර්ථක මනුෂ්‍යයෙක් විය” කියලා.
සැම්සන් (සම්සොන්) පිටට ස්වාමීන් වහන්සේගේ ආත්මය පැමිණි විට, තමන්ට එරෙහිව ආපු දේවල් ජයගන්න සාමාන්‍ය මනුස්ස ශක්තියට වඩා වැඩි බලයක් එයාට ලැබුණේ මේ tsalach නිසයි.
සාමුවෙල්, දාවිත්ව රජකමට අභිෂේක කරද්දී දාවිත් පිටට ආවෙත් මේ tsalach කියන බලයයි. ස්වාමීන් වහන්සේගේ ආත්මය දාවිත් සමඟ සිටි නිසා, ගොලියත් එයාට වඩා ශක්තිමත්, අත්දැකීම් තියෙන, හොඳින් ආයුධ සන්නද්ධ වුණු කෙනෙක් වුණත්, ගොලියත්ව පරද්දන්න දාවිත්ට පුළුවන් වුණා.
සැබෑ බයිබලානුකූල සෞභාග්‍යය කියන්නේ අන්න ඒකටයි. දෙවියන් වහන්සේගේ බලය සහ වැඩසිටීම ඔයාගේ ජීවිතයට, රක්ෂාවට, පවුලට, සෞඛ්‍යයට සහ සබඳතාවලට පැමිණ… ඔයාගේම ශක්තියට හෝ හැකියාවට වඩා වැඩි යමක් කරමින් ඔයාව සාර්ථක කිරීමයි.
ඉතින් අද, tsalach වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න බයවෙන්න එපා.
ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේට ඔයාගේ ජීවිතයට එන්න ආරාධනා කරන්න. යොසෙප්, දාවිත් සහ සම්සොන් සමඟ සිටියා වගේ ඔයා සමඟත් සිටින්න කියලා උන්වහන්සේගෙන් ඉල්ලන්න. ඔයා කරන හැමදේම ඉතා කැපවීමෙන් සහ හොඳින් කරන්න, නමුත් ඔයාව සාර්ථක කරන්නේ ස්වාමීන් වහන්සේ බව මතක තබාගන්න.
තමන්ගේම ශක්තියෙන් හැමදේම කරන්න ගිහින් ලොකු පීඩනයක් ඔළුවට ගන්න ඕනේ නැහැ. ඔයාගේ ස්වර්ගික පියාණන් වහන්සේ ඔයා ගැන බලන්න කැමති බව දන්න නිසා, ඔයාගේ අවශ්‍යතා, බලාපොරොත්තු සහ ප්‍රශ්න උන්වහන්සේ ළඟට බය නැතුව අරන් යන්න. ඒක ඔයාට අහංකාර වෙන්න නෙමෙයි, ඔයාගේ ජීවිතය උන්වහන්සේගේ යහපත්කමට සාක්ෂියක් වෙන්නයි.
මිසරයට යන්න එපා ඉරේෂා. ඒ වෙනුවට ඔයාගේ ස්වර්ගික පියාණන් වහන්සේ ළඟට දුවගෙන යන්න.
