ඔබ තුළ තියෙන යම් යම් හැසිරීම් ගැන ඔබට කවදා හරි කනගාටුවක් හෝ කරදරයක් දැනිලා තියෙනවද?
ඒක නැවත නැවත එන සිතුවිල්ලක් වෙන්න පුළුවන්, නැත්නම් ඔබ යම් දෙයකට ප්‍රතිචාර දක්වන හෝ මුහුණ දෙන ආකාරය වෙන්න පුළුවන්. ඔබ ඒකෙන් මිදෙන්න, වෙනස් වෙන්න ලොකු උත්සාහයක් කළත්, ඒක තාමත් ඔබේ පාලනයෙන් තොරයි වගේ දැනෙනවා ඇති.
සමහරවිට ඔබට මානසික පීඩනයක් ආවාම, ඔබ සම්පූර්ණයෙන්ම නිහඬ වෙලා අයින් වෙනවා ඇති… නැත්නම් ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් විදිහට ප්‍රතිචාර දක්වනවා ඇති. ඔබ කෝප වෙනවා ඇති, රළු වෙනවා ඇති. තරහා ගිහින් වටේ ඉන්න අයට තදින් කතා කරනවා ඇති.
නැත්නම් ඔබට අන් අයව විශ්වාස කරන්න අමාරු ඇති. ඔබ සැබෑ ලෙන්ගතුකමකට කැමති වුණත්, කෙනෙක් ලං වෙද්දීම ඔබ නිකන්ම පස්සට ඇදෙනවා ඇති.
එහෙමත් නැත්නම් ඔබ එකම නරක පුරුද්දකට හෝ විනාශකාරී සිතුවිලි රටාවකට නැවත නැවත හසු වෙනවා ඇති. ඊට පස්සේ ඔබෙන්ම මෙහෙම අහනවා ඇති, “ඇයි මම මෙහෙම? මට මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ?” කියලා.
ඔබත් මේ වගේ කෙනෙක් නම්, මම ඔබට දෙයක් කියන්නද? ස්වාමීන් වහන්සේ ඔබට ඇඟිල්ල දික් කරන්නේ නැහැ. උන්වහන්සේ ඔබ ගැන කලකිරිලා නැහැ. උන්වහන්සේට ඕනේ ඔබව නිදහස් කරන්න. ඔබව සම්පූර්ණයෙන්ම සුවපත් කරන්න. ඒ වගේම උන්වහන්සේගේ පූර්ණ ජීවිතයේ ආශීර්වාදය ඔබේ ජීවිතයේ සෑම කොටසකටම ගලාගෙන එනවා දකින්නයි උන්වහන්සේට ඕනේ.
දැන්, මම ඔබට කිව්වොත් ඒ හැසිරීම් නෙමෙයි ඇත්තම ප්‍රශ්නය කියලා? ඒවා යට තියෙන වඩාත් ගැඹුරු දෙයක ලක්ෂණ විතරයි කියලා කිව්වොත්?
අපේ පිටතින් පෙනෙන ගොඩක් අභියෝගවලට ඇතුළතින් තියෙන මූලයක් තියෙනවා. ගොඩක් වෙලාවට ඒ මූලය තමයි වරදකාරී හැඟීම සහ චෝදනාව (Condemnation).
ඒක සමහරවිට ඔබේ අතීතයේ සිදුවුණු දෙයක් වෙන්න පුළුවන්. ඔබ තවමත් ඔබටම බැන ගන්න වැරැද්දක් වෙන්න පුළුවන්… කවුරුත් ඒ ගැන නොදන්නවා වුණත්, ඔබ ඒක හංගන්න ලොකු උත්සාහයක යෙදෙනවා ඇති.
නැත්නම් කෙනෙක් කියපු කතාවක් හින්දා ඔබට වැරදුණා කියලා හිතිලා, ඒ වචන ඔබේ හදවතේ තදින් පැළපදියම් වුණා වෙන්න පුළුවන්.
ඇත්තෙන්ම, ඒක කෙතරම් සුක්ෂමද කියනවා නම්, ඒක ඔබේ සිත යට තියෙමින් ඔබ ගැන ඔබ හිතන විදිහ සහ ඔබ ප්‍රතිචාර දක්වන විදිහ පාලනය කරන බව ඔබට තේරෙන්නෙවත් නැහැ.
මේක තේරුම් ගන්න ස්වාමීන් වහන්සේ මට පෙන්වපු ලස්සන උදාහරණයක් තියෙනවා.
ගසක් ගැන හිතන්න. පොළොවට උඩින් තියෙන ඒකෙ කොළ පරවෙලා, මැලවිලා, ලෙඩ වෙලා වගේ පේනවා.
ඒත් පොළොව යට ඊට වඩා ගැඹුරු මුලක් තියෙනවා. මුලින්ම මානසික පීඩනය කියන මුල. ඊටත් ගැඹුරින් බිය කියන මුල. ඒ හැමදේටම වඩා ගැඹුරින් තියෙන්නේ වරදකාරී බව සහ චෝදනා ලැබීමේ මුලයි.
ලෝකයට පුළුවන් මානසික පීඩනය (Stress) අඳුනාගන්න. අය ඒකට විවිධ නම් තබාවි, මොළයේ රසායනික වෙනස්කම් ගැන කියාවි. සමහරු ඒ පීඩනයට හේතුව බිය කියලා සොයාගනීවි. අසාර්ථක වෙයි කියන බිය, මදි වෙයි කියන බිය, නැත්නම් අනාගතය ගැන බිය.
නමුත් ඔවුන් දකින්නේ නැති ගැඹුරුම මුල තමයි, අපව නිහඬවම අඩපණ කරන වරදකාරී හැඟීම සහ ස්වයං චෝදනාව.
ගොඩක් වෙලාවට මේ වරදකාරී හැඟීම ගෙනෙන්නේ වටේ ඉන්න අය නෙමෙයි. තමන්ගේම ඇතුළෙන් එන හඬයි.
“මේක ඇත්තටම මගේ වරද…”
“මම ඒ දේ නොකළා නම්… අද මෙහෙම වෙන්නේ නැහැ…”
“මට වෙන මේ නරක දේ මට හොඳ වැඩේ…”
අනිත් අය ඒ දේවල් අමතක කරලා දාලා ඇති. ඒත් ඔබේ හෘද සාක්ෂියට ඒක අමතක නැහැ. හෘද සාක්ෂියට සහනයක් නැති වුණාම, ඒක ඔබටම එරෙහිව නැගී සිටිනවා. රෑ තිස්සේ, දවල් තිස්සේ ඔබටම චෝදනා කරනවා.
ලෝකය මේකට උත්සාහ කරන්නේ තමන්ටම ආදරය කරන්න (Self-care) කියලා දෙන එකෙන්. ඒකෙන් යම් සහනයක් ලැබුණත්, ලක්ෂණ විතරක් සුවපත් කරලා ස්ථිර නිදහසක් ලබන්න බැහැ.
මොකද වරදකාරී හෘද සාක්ෂියක් හැමවෙලේම වන්දියක් ඉල්ලනවා. වැරැද්දකට දඬුවමක් තියෙන්න ඕනේ කියලා ඒක දන්නවා. ඒ වන්දිය ගෙවලා ඉවරයි කියලා ඔබේ හදවතට නොතේරුණොත්, ඔබ නොදැනුවත්වම ඒ වන්දිය ගෙවන්න උත්සාහ කරනවා.
මිනිසුන් තමන්ගේම ජීවිතය නාස්ති කරගන්නේ ඒ නිසයි. ලැබෙන අවස්ථාවලින් අයින් වෙනවා, තමන්ට ආදරය කරන හොඳ සබඳතා ඈත් කරනවා, ලැබෙන ආශීර්වාද විඳින්න බැරුව විඳවනවා. මොකද යටි සිතින් හිතන්නේ තමන් ඒවට සුදුසු නැහැ කියලා.
තවත් සමහරු, “කවදා හරි මට නරකක් වෙයි” කියන බයෙන් නිතරම ජීවත් වෙනවා.
නමුත් මෙන්න සුභ ආරංචිය, ඒ වන්දිය ගෙවලා ඉවරයි. අපේ ජේසුස් ස්වාමීන් වහන්සේ ඒ සියල්ලම ගෙවා නිම කළා!
ජේසුස් වහන්සේ ඔබේ සියලු පව් වෙනුවෙන් වන්දිය ගෙවා අවසන් බව (හෙබ්‍රෙව් 10:14, එෆීස 1:7), උන්වහන්සේ කුරුසිය මතදී ඔබේ සියලු වරදකාරී බව සහ චෝදනා උන්වහන්සේගේ ශරීරයට ගත් බව විශ්වාස කරන විට, ඔබට සම්පූර්ණ කමාව ලැබී ඇති බව තේරුම් ගත් විට, ඔබ ඇතුළතින්ම නිදහස් වෙනවා.
මේක හොඳට තේරුම් ගන්න. ස්වාමීන් වහන්සේ ඔබේ අතීතය එළියට ගන්නේ ඔබව ලැජ්ජා කරන්න නෙමෙයි. උන්වහන්සේට ඕනේ ඒ මූලය සුවපත් කරන්නයි.
අද ඔබේ ජීවිතයට එකතු කරගන්න පුළුවන් ප්‍රායෝගික දෙයක් මම කියන්නම්.
රෝම 8:1-2 හි මෙසේ සඳහන් වෙනවා: “එබැවින් දැන් ක්‍රිස්තුස් ජේසුස් වහන්සේ තුළ සිටින්නන්ට කිසිම දඬුවම් තීන්දුවක් නැත… මන්ද, ක්‍රිස්තුස් ජේසුස් වහන්සේ තුළ ඇති ජීවන ආත්මයේ ව්‍යවස්ථාව පාපයේද මරණයේද ව්‍යවස්ථාවෙන් මා නිදහස් කළේය.”
ඒක නිකම්ම බයිබල් පදයක් නෙමෙයි. ඒක බලවත් ප්‍රකාශයක්.
දැනුත් කිසිම වරදකාරී තීන්දුවක් නැහැ.
ඔබ සියල්ල නිවැරදිව කළාම නෙමෙයි… ඔබට වටිනාකමක් දැනුණාම නෙමෙයි… අතීතයට වන්දි ගෙව්වාම නෙමෙයි… දැන්ම, ඔබ ක්‍රිස්තුස් ජේසුස් වහන්සේ තුළ සිටින නිසා!
ඊළඟ වතාවේ ඒ වරදකාරී හැඟීම හෝ චෝදනා කරන හඬ එනකොට, ඔබේ හදවතට මෙහෙම කියන්න: “මම ක්‍රිස්තුස් ජේසුස් වහන්සේ තුළ සිටින නිසා දැන් මට කිසිම වරදකාරී තීන්දුවක් නැත.”
ඔබට කමාව ලැබී ඇතැයි යන සිතුවිල්ලේ ඔබ විවේක ගන්නා විට, බිය පහව යනු ඇත. ඔබ පාලනය කිරීමට උත්සාහ කළ මානසික පීඩනය නැති වී යනු ඇත. නිරෝගී ගසකින් වියළි කොළ හැලී යනවා මෙන්, ඒ නරක පුරුදු ඔබේ ජීවිතයෙන් හැලී යනු ඇත.
ඔබ සැබවින්ම ජීවිතයේ ජය ලබමින්, ඔබේ ආත්මයෙන්, සබඳතාවලින් සහ ස්වාමීන් වහන්සේ ඔබව කැඳවා ඇති සෑම අංශයකින්ම ඇතුළතින්ම සපල වේවා! ආමෙන්.
ඔබේ ප්‍රශ්නවලට මූලික හේතුව
